कारसेवकांच्या मनात नेमक होत तरी काय ?

-
रामाय रामभद्राय रामचंद्राय वेधसे ।
रघुनाथाय नाथाय सीतायाः पतये नमः॥ 

 सण १९९२, अयोध्येतले वास्तु तोडायला गेलेल्या कारसेवकांच्या मनात नेमके होत काय? याच उत्तर एका कहाणीतन सांगायच झाला तर, माझे बाबा अणि अशेच शेकडो कारसेवक कारसेवक द्यायला १९९२ मधे अयोध्येला रामाच्या श्रध्दे साठी गेलेले. बाबांच सांगायच झाल तर घरी न सांगताच ते ३ डिसेंबर ला अमरावती मधील ४०० कारसेवकांसोबत अयोध्येला निघाले. फैझाबाद ते अयोध्या ५ डिसेंबर ला सगळे कारसेवक पायी घोषणा देत निघाले. फैजाबाद अयोध्या या दोन्ही ठिकाणी छावणीचे स्वरूप आले होते रॅपिडक्शन फोर्स सीआरपीएफ व उत्तर प्रदेश पोलीस यांनी अक्षरशः अयोध्या घेरून घेतली होती . मंदिराच्या मागील बाजूस असणाऱ्या टेंट मध्ये सगळ्या कारसेवकान्नी मुक्काम केला. ६ डिसेंबर ला पहिले घुमट पाडण्यात आले. पहिला घुमट पडल्यानंतर बाबांनी त्या ठिकाणी पोहचून कार सेवेमध्ये योगदान दिले. संध्याकाळी तिसरा व शेवटचा घुमट पडला व जय श्रीराम जयघोषाने सर्व आसमंत निनादून गेला त्याचवेळी टिनाच्या शेडमध्ये श्रीरामललाची मूर्ती ची स्थापना केली गेली होती. सगळ्या कारसेवकान्नी अगदी रामललाच्या पायावर डोके ठेवून दर्शन घेतले व कृत कृत्य झाले. त्यावेळी खुदाई मध्ये राम मंदिराचे विविध अवशेष मिळाले तीन फूट घेरीचा पितळीचा घंटा राम ललाची मूर्ती असे पुष्कळ अवशेष निघू लागले त्यानंतर त्यांनी दोन दिवस थोड्या थोड्या वेळानंतर मलमा उपसण्याचे काम केले.

31 वर्षांपूर्वींच्या अयोध्या भूमीत पावन झालेले बाबांचे चार दिवसांचे वास्तव्य आजही ते सांगतात अणि ऐकायला एकदम आनंदमय वाटतं. त्यांचा मनात कुठलाही धर्म किंवा प्रांतांच्या विरुद्ध जायच असा विचार नसून निवळ राम प्रेम, आदर हे एक मात्र कारण होत. आता काहींना प्रश्ण असेल 
कारसेवक म्हणजे काय ? कारसेवक हे लोक आहेत जे धार्मिक कारणासाठी त्यांच्या सेवा विनामूल्य करतात , ही संज्ञा संस्कृत शब्द 'कर' (हात) आणि 'सेवक' (सेवक) पासून बनलेली आहे.

अयोध्यास्थित कारसेवक हा एक गट आहे ज्यांनी अनेक दशकांपासून अयोध्येत राम मंदिराची मागणी केली आणि ती मिळवण्यासाठी जोरदार संघर्ष केला. आज २२ जानेवारी २०२४ ला अश्या शेकडो कारसेवकांच्या मदतीने राम जन्म भुमि वर, अयोध्येला शरयू नदी चा काठी राम मंदीर उभारण्यात आलय.
तर दिवाळी तर सगळांनीच साजरी केली पण कोणी श्री रामांच्या आदर्श बदल विचार केलाय का? त्यांना आपल्या जगण्यात, विचारात आणण्याचा विचार केलाय का? हा विचार तरही करणे म्हणजेच एकप्रकारे प्रभु रामाचे आदर्श जगणे अस असेल का!! Engineering aspect नि जर विचार केला तर होच! कारण कुठल्या पण गोष्टीची सुरुवात ही आमच्यात तर Planning नीच होते अणि Implementation करणे म्हणजेच,

 "दक्षिणे लक्ष्मणो यस्य वामे च जनकात्मज ।
 पुरतो मारुतिर्यस्य तं वन्दे रघुनन्दनम् ॥
 लोकाभिरामं रणरंगधीरं राजीवनेत्रं रघुवंशनाथं । 
कारुण्यरूपं करुणाकरं तं श्रीरामचन्द्रं शरणं प्रपद्ये ॥" 

 "May the grand inauguration of श्रीराम मंदिर, अयोध्या bring not just the physical manifestation of divine grace but also inspire us to implement the ideals of Lord Rama in our lives. Let the spirit of unity, devotion, and righteousness guide our actions and contribute to the well-being of all. As we celebrate this auspicious occasion, may the blessings of श्रीराम be the eternal source of joy, peace, and harmony for all. "जय श्रीराम!🚩🚩"
- Tanmayee Nitin Deshpande 💫

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Maharashtra: Seeing Home Differently

-
Image
  A quiet journey through a state that holds many Indias within it.  It didn’t begin as a journey. It began as work. Bus timings, official visits, unfamiliar towns, long days that ended wherever the route ended. I wasn’t travelling to “see” Maharashtra — I was moving through it because I had to. And maybe that’s why it stayed real. No pressure to explore, no urge to capture. Just movement. Only later did I realise that moving without intention was what allowed me to actually see. Somewhere between crowded bus stands and long MSRTC routes, I realised how strange modern travel has become. In the age of reels, we don’t really travel anymore — we repeat images. We rush to Manali, Rajasthan, Kerala, not to understand regions, but to confirm what we’ve already seen online. A few viral spots get crowded, reduced, flattened. We visit places, not states. Locations, not lives. Maharashtra doesn’t work that way - because it isn’t a place you consume. It’s a state you move through, slowly...
Read more

Halma- Faith, Action, and the Power of Togetherness

-
Image
"The strength of a community is measured not by its wealth,   but by its willingness to heal the land it walks on."     Halma is more than a word or ritual; it is a call to action, a way of life. In Jhabua, when the rivers run dry and the land begins to crack, the Bhil people do not wait for miracles. They become the miracle. They gather, they work, they restore. On March 3, I saw this firsthand—not as an observer but as a participant in a movement that was much more than water conservation—a movement that teaches what it truly means to belong.   Halma is an age-old Bhil tradition of selfless service to the land. It is not just about water conservation—it is a philosophy of shared responsibility. Rooted in the collective spirit of the Bhil people, Halma is a voluntary community effort where people come together to solve pressing environmental and social challenges—be it water conservation, afforestation, soil preservation, or disaster response. Unlik...
Read more

Jhabua: An Untouched Mystery Between Tradition and Transformation

-
Image
The essence of true transformation lies in experience—not just seeing but living, not just hearing but feeling. True transformation isn’t just about witnessing—it’s about experiencing. My grassroots internship with Shivganga (Feb 22–Mar 8, 2025) immersed me in Jhabua’s Bhil heartland, where self-sufficiency, deep-rooted traditions, and community spirit define life. Nestled between the Mahi and Narmada rivers, Jhabua remains a cultural stronghold of the Bhil tribe—India’s “Brave Bowmen.” Their history, however, is often overlooked. The Mangarh Massacre (1913) saw British forces brutally kill over 1,500 Bhils who had gathered under Govind Guru, a revolutionary who united them against exploitation. Though history tried to erase their struggle, the Bhils preserve their legacy—not through written records, but through lived traditions. While history may have overlooked their sacrifices, the Bhils have preserved their legacy through traditions that continue to define their way of life tod...
Read more